zaterdag 17 mei 2014

Integreren

We wonen inmiddels al bijna vijf weken in Kelowna en echt heimwee hebben we tot nu toe niet gehad. Soms missen we wel vrienden of familie, gezellig samen wat eten of drinken maar dankzij Skype, Whatsapp, Facetime en Wordfeud hebben we nog regelmatig contact met Nederland en voelt het ook weer heel dichtbij.

Erik heeft al bijna drie weken gewerkt hij begint steeds meer te wennen aan de manier van werken hier. Afgelopen dagen heeft hij zelfs een aantal keer een compliment gekregen van zijn baas met de opmerking dat hij een aanwinst is voor het bedrijf, erg positief dus. Ook heeft hij een aardige collega met wie hij het goed kan vinden en die zich verdiept in onze Nederlandse achtergrond. Zo kwam hij gisteren met de vraag naar Erik, "nu jij hier woont, wie houdt er nu een vinger in die dijk?" Een andere collega noemt hem nu 'The Dutchie' en ook Annemarie heeft deze bijnaam al gekregen.
Inmiddels heeft Erik voor het eerst salaris 'gebeurd' nadat hij zijn eerste paycheck naar de bank had gebracht, dat blijft voor ons wel een raar gebeuren.



Gisteren is dan eindelijk ook de container met spullen uit Nederland aangekomen. Dat werd nog even spannend want de container zou maandag al komen. Echter belde de chauffeur de dag ervoor met de mededeling dat zijn truck kapot was en dat hij vast zat in Golden, 350 km van Kelowna in de Rocky Mountains. Na dagelijks contact te hebben gehad over de verwachte aankomst begonnen we (Annemarie) donderdag toch wel wat te stressen aangezien we maandag op vakantie gaan. Gelukkig kregen we 's middags goed nieuws en zou de chauffeur op vrijdagochtend ons treffen bij het vliegveld. Om vrijdagochtend om  08:00 stonden we bij 'customs' en daar troffen we dezelfde man die we ook bij aankomst in Kelowna hadden gesproken. Het was een hele vriendelijke man en dat was een hele geruststelling omdat we niet goed wisten wat we konden verwachten en hoe streng ze zouden zijn. Steekproefsgewijs wordt er namelijk gecontroleerd dus het zou zomaar kunnen dat ze je dozen openmaken voor controle. Na de opmerking van Annemarie dat ze hem herkende en dat we bij aankomst een praatje hadden gemaakt, herkende hij ons ook.

Na het invullen van de vragenlijst ('nee hoor, we hebben echt geen levensmiddelen bij ons en we zijn ook niet 'outdoor' geweest) kregen we de benodigde stempels en stonden we tien minuten later al weer buiten en konden we op weg naar de storage waar we alles opslaan tot na onze vakantie.

De chauffeur kwam helemaal uit Toronto, meer dan 4000 km rijden vanaf Kelowna.  Het was een enorme truck en zoals je op de foto kunt zien valt onze auto er volledig bij in het niet.

Annemarie was dolgelukkig dat ze haar computer weer had (inmiddels zijn de kaarten voor de gps ge├»nstalleerd en kan er gewandeld worden). Het lossen van de spullen had nog wel wat voeten in de aarde aangezien er een doos ontbrak en alles tot drie keer toe opnieuw moest worden geteld en gecontroleerd. Helaas, door nummer 7 is nog steeds verdwenen… Gelukkig zitten er (voor zover we weten) niet al te belangrijke of kostbare spullen in en wie weet duikt de doos nog ergens op.

Gisteravond na het eten hebben we samen met Olaf gewandeld bij Telemark waar we onderweg nog een aantal herten tegenkwamen. Onderweg ook nog de nodige sporen gezien maar helaas geen beesten gezien tijdens de route. Het blijft wel spannend om zo door de natuur te lopen, wetende dat er allerlei wildlife rondloopt en bij elk geritsel of geluid afvragend waar het van zou zijn.
Na afloop werken de uitgenodigd voor de koffie, het was zo gezellig en gespreksstof genoeg dus vervolgens hebben de heren nog een Canadees biertje gedronken en zaten Claudy en Annemarie aan de wijn.

Vanmorgen hebben we de auto volgeladen met meubels (die we al in elkaar hebben gezet) en spullen die we niet meenemen op vakantie. Dat ruimde flink op en alles hebben we naar de storage gebracht die steeds voller en voller wordt. Verder nog wat dingetjes gekocht voor de vakantie, Erik begint er met zijn nieuwe pet steeds meer uit te zien als een Canadees. Dat tezamen met onze koelbox en 'watertank' doen we ons best om zo goed mogelijk te integreren hier.

Vanaf maandag gaan we op reis, onze eerste bestemming is Osoyoos waar we twee dagen verblijven. Het is slechts 120 km van Kelowna en heeft een 'woestijnklimaat'

Vanaf maandag zullen we onze reisverhalen bijhouden op onze reislog. Vind je het leuk om de komende zes weken met ons 'mee te reizen' meld je dan hier aan voor onze reisblog.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten