Werk aan de winkel

Vorige werk heeft Erik te horen gekregen dat het stoffeerbedrijf hem graag wil inhuren als woningstoffeerder. Het gaat hier echter wel iets anders dan we gewend zijn want de onderhandelingen over zijn voorwaarden en salaris vonden 'gewoon' op straat plaats. Maar goed, zo'n 20 minuten later waren de belangrijkste dingen doorgesproken en had Erik ruim 10% loonsverhoging gekregen. Met een goed gevoel gingen we het weekend in, toch moest ons enthousiasme plaatsmaken voor enige terughoudendheid want het voorstel was dat Erik aan de slag zou gaan als subcontractor, te vergelijken met het werken als zzp'er in Nederland. Enig onderzoek op internet riep echter nog meer vragen op dus we hebben wat contacten geraadpleegd met gevolg dat we vanmorgen al een gesprek hadden met een aardige Canadees die ons van veel informatie en advies kon voorzien. Hij helpt oa startende ondernemers bij het opstellen van een businessplan en geeft verschillende cursussen. Het is mooi te ervaren hoe snel je hier via via met allerlei mensen in contact komt die je een eindje op weg willen helpen. 

Erik heeft na dit gesprek besloten om als contractor aan de slag te gaan en zich in te schrijven als eigen ondernemer. Een aantal zaken moeten hiervoor worden geregeld, zoals een 'bedrijfsnaam', registratie en het aanvragen van een GST nummer om belasting af te dragen. 

Na dit gesprek zijn we naar Tim Hortons gereden voor een bakje koffie. Daar werden we aangesproken door een aantal mannen aan een tafeltje. Ze dachten dat we Russische toeristen waren en we raakten met elkaar aan de praat. Eén van hen had een T-shirt aan met daarop een logo dat ons bekend voorkwam, namelijk van een organisatie die begeleiding biedt aan gehandicapten. Meteen de kans gegrepen en gevraagd of ze werkzaam waren bij een organisatie voor mensen met een handicap en dat bleek inderdaad het geval. Uitgelegd dat we net zijn geëmigreerd en dat Annemarie op zoek is naar soortgelijk werk werk en jarenlange werkervaring heeft. Ze reageerden erg enthousiast en gaven aan dat er vooral in de zomer vaak wel werk is, in eerste instantie wellicht geen vaste uren maar wel een manier om binnen te komen. Ik kreeg een kaartje met een naam en telefoonnummer en het advies om contact op te nemen. We namen afscheid met een 'tot ziens, wellicht de volgende keer samen aan de koffie'. 

's Middags meteen gebeld en ik kreeg het advies om mijn resumé op te sturen en dat heb ik gedaan, nu is het dus afwachten. Spannend! 

Gisteren heb ik ook een resumé opgestuurd naar een organisatie die begeleiding biedt aan mensen met niet aangeboren hersenletsel. Ook al gaven ze aan op dit moment niemand te zoeken, je weet maar nooit waar het toe kan leiden. 

Vandaag was het erg mooi weer en zijn we naar Dilworth Mountain gereden vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over Kelowna. Het leuke is dat je bovenop de berg een rondwandeling(etje) kunt maken waardoor je bijna 270 graden uitzicht over Kelowna hebt. Daarna heerlijk op een bankje genoten van het uitzicht en de zon. 

 

Points en discount

Inmiddels wonen we nu bijna drie weken in Kelowna en beginnen we zelfs een beetje te wennen aan het doen van boodschappen. Riep Annemarie de eerste week nog bij ieder product 'oh, wat duur', nu wordt het steeds meer een sport om boodschappen te doen. Oké, het kost je de nodige tijd maar het bespaart je een hoop geld. In Nederland moest Erik niets hebben van al die kortingspasjes, hier struint hij alle folders af op zoek naar coupons en onze portemonnee raakt steeds voller van al die pasjes.

Heel veel producten kun je voor 30% of 50% minder kopen als je er 2 of 3 tegelijk koopt. Ook zijn ze hier dol op grootverpakkingen, een zak bloem of rijst van 10 kg is hier heel normaal en het is een stuk goedkoper dan een pakje van 1kg. En datzelfde geldt bijvoorbeeld ook voor suiker (10kg), koffie, toiletpapier, flesjes water en ga zo maar door. 

Via internet kregen we een persoonlijke aanbieding, voor elke 50 dollar die we zouden besteden, kregen we 10.000 punten, deze hebben een waarde van 10 dollar. De supermarkten zijn hier behoorlijk groot en naast levensmiddelen verkopen ze vaak ook elektrische apparaten, keukengereedschap, kleding etc. We moesten nog heel veel spullen aanschaffen voor ons appartement en we hebben vanmiddag flink onze slag geslagen. 

Tijdens het winkelen viel opnieuw op hoe klantvriendelijk en servicegericht ze hier zijn en dat wij echte Nederlanders zijn. We wilden een pannenset kopen maar er miste 3 onderdelen van de 10-delige set en bij navraag (of we de pannen konden aanvullen) was het voorstel dat we 50% korting gekregen. Natuurlijk meteen akkoord gegaan en de missende pannen los gekocht waardoor we meer keus hadden en eind van het liedje goedkoper uit waren. Eenmaal bij de prullenbakken bleek dat in de kleinste prullenbak (van de 3) een klein deukje zat. Met de ervaring van de pannenset op zoek gegaan naar een medewerker en jawel hoor, ook deze kregen we voor de helft van de prijs. 

Met een volgeladen winkelwagen op naar de kassa waar we hulp kregen met het inpakken van alle spullen. Bij het afrekenen bleek dat we nog meer punten kregen waardoor we nu, binnen drie weken, al een puntentotaal hebben ter waarde van 180 dollar, vrij te besteden aan boodschappen. 

                          En dit was nog niet alles...

Na afloop nog even op meubeljacht geweest maar dat valt tot nu toe nog niet mee. We hebben al veel winkels gezien en gisteren en vandaag zelfs een aantal winkels met erg mooie meubels, helaas zijn de prijzen er ook naar. Daar willen we dus nog even rustig over nadenken. Wel heeft Erik te horen gekregen dat hij afgelopen week goed is bevallen op het werk en dat ze hem graag willen hebben. Positief nieuws dus alhoewel we komende week wel een aantal zaken moeten uitzoeken, zoals pensioen, verzekeringen en belasting want dat is op dit moment nog niet helemaal duidelijk. 

Een dagje op pad met Olaf

Om kwart voor elf vanmorgen hadden we afgesproken met Olaf dat we elkaar zouden treffen net over de brug in West Kelowna. De voorspelling gaf aan dat het zo'n 23 graden zou worden dus Erik heeft zijn korte broek uit de kast gehaald. Vervolgens met zijn drieën op pad gegaan, Olaf vertelde dat je vanuit Mount Boucherie een prachtig 360 graden uitzicht hebt over Kelowna en de omgeving dus die wandeling gaan we snel een keer doen. Als eerste reden we naar Mission Hill Winery, de bekendste en grootste Winery van Kelowna met een prachtige ligging boven op een berg vanwaar je  een fantastisch uitzicht hebt. Na een korte fotostop zijn we via de kustlijn van West Kelowna naar Glen Canyon Regional Park gereden waar een korte wandeling ons naar een vrije diepe kloof met snelstromend ijswater bracht. Ook zagen we veel bramenstruiken en Olaf vertelde dat je er eind van de zomer volop bramen kunt plukken.

Daarna op weg gegaan naar Peachland, de eerstvolgende plaats na West kelowna. Daar zijn we gestopt bij Hardy Falls waar een korte wandeling over diverse bruggetjes eindigde bij een waterval. Het gebied is uitermate geschikt om eind van de zomer naar de zalmentrek te kijken. Wel is er dan een grote(er) kans op een ontmoeting met een beer, daardoor wordt het gebied soms afgesloten voor mensen. Olaf vertelde er een keer een beer te hebben gezien op korte afstand.

Als afsluiting van deze 'tour' zijn we naar Gasthaus on the Lake gegaan, een typisch Duits restaurant waar je echte schnitzels en bratwurst wordt geserveerd. We zaten heerlijk op het terras in de zon met uitzicht over het meer. Dit zijn de momenten waarop je beseft wat een voorrecht het is om hier te mogen wonen, het voelt net als vakantie aan het Lago Majore. We hebben heerlijk geluncht, Erik en Olaf natuurlijk schnitzel en Annemarie een erg lekkere salade.

Vanmiddag zijn we met zijn tweeën nog op pad geweest voor matrassen en meubels maar dat valt nog niet mee. Of het is echt onze smaak niet of het is te duur. Waarschijnlijk gaan we volgende week een weekendje naar de Ikea in Vancouver zodat we voor een redelijke prijs toch leuke meubels kunnen kopen. 

Mission Hill Winery

  

Uitzicht vanaf Mission Hill Winery over Okanagan Lake

  

Glen Canyon

 

Gasthaus on the lake in Peachland

Heerlijk softijs bij Costco

Een zomerse dag

Vandaag heeft Erik zijn tweede werkdag gehad, het liep allemaal voorspoedig en om 15:15 was hij al thuis. Wel blijft Erik zich verbazen over de manier van werken en de wijze waarop er met de veiligheid wordt omgegaan. Tijdens het werk moesten alle werklui zich verzamelen voor safety intructions door de projectleider om op die manier iedereen scherp te houden. Zo was zijn advies om bij frustraties binnen de uitvoering van je werk deze niet af te reageren op een ander maar tegen een boom te schoppen of en hamburger te gaan eten. Kortom, het blijft nog steeds wennen.

Annemarie is vanmorgen voor het eerst naar tai chi geweest, de gemiddelde leeftijd is er 60+ maar de mensen zijn erg vriendelijk en geïnteresseerd. 

Het weer wordt steeds lekkerder dus vanmiddag naar Gyro Beach gelopen, aan de overkant van ons motel. De eerste mensen lagen al in hun bikini te zonnebaden en ook hebben we al zwemmers gesignaleerd. Het is leuk om te zien dat mensen volop buitenactiviteiten gaan doen, zoals beachvolleybal en barbecuen op het strand. Vanmiddag heeft Annemarie ook nog even met blote voeten aan het strand gelegen en zelfs even in slaap gevallen.

 

Morgen heeft Erik onverwachts een dagje vrij, hij moet nu donderdag en vrijdag werken. Morgen gaan we op 'excursie', Olaf (een Nederlander die hier sinds drie jaar met zijn gezin woont) heeft aangeboden om ons een deel van de omgeving en leuke plekken te laten zien. Hij is erg enthousiast en tijdens ons bezoek aan hen, afgelopen zaterdagavond, bleek dat Erik en hij een aantal interesses delen. Hij heeft ons begin van de avond meegenomen naar een plek in het bos waar die dag verse berensporen en berenpoep is gevonden. Mede door ons enthousiasme stelde hij voor om ons een keertje rond te leiden in de omgeving.

Wil je onze blogberichten automatisch ontvangen in je mailbox?

Laat dan je emailadres achter aan de linkerkant van onze blog. 

Vergeet niet om de link te activeren.

Eerste werkdag

Vanmorgen om zes uur liep de wekker al af, ditmaal niet vanwege de jetlag al zo vroeg wakker maar vanwege de eerste werkdag van Erik. Beiden moesten we eruit want Erik zou meerijden met een collega en dus moest Annemarie hem afzetten bij Tim Hortons (één van de vele hier in Kelowna).

Stipt om zeven uur waren we op de afgesproken plaats en na een korte kennismaking gingen ze op weg naar Pentincton, een stadje een uur ten zuiden van Kelowna.

Het werk bestaat voornamelijk uit grote klussen, voornamelijk nieuwbouwprojecten. Met name het groot aantal veiligheidsvoorschriften en regels verschilt met het werken in Nederland, zoals het dragen van een veiligheidshelm, -vest, en -bril bij het betreden van het gebouw en ook het niet mogen meenemen van eten in verband met ongedierte. Ook de werkwijze is anders dus dat is wel wennen. Desondanks is de eerste werkdag goed verlopen en heeft Erik aardig wat werk verzet.

Annemarie heeft de wekelijkse boodschappen gedaan en ook dat viel nog niet mee. Maar met veel zoeken en veel vragen is ook dat goedgekomen, behalve dan de aanmaaklimonade. Na uitleg dat het ging om een syrup dat je kunt verdunnen met water kwam de vraag 'is it something you can drink?' Op dat moment werd wel duidelijk dat het in ieder geval niet in deze supermarkt zou gaan lukken. Wellicht dat we kunnen slagen bij de Mediterrenean Market. 

Daarna thuis een broodje gemaakt en spullen bijeengepakt voor een ontspannen middag in het park, e-reader mee en ook de gps om een beetje uit te proberen. Bij Mission Creek Regional Park kun je heerlijk zitten en verschillende routes lopen. Het schijnt dat in september hier zelfs de zalmentrek te zien is, we hebben ook al gehoord dat de zalmentrek goed te zien is bij Hardy Falls, dat ligt vlak onder Kelowna in Peachland. Dat lijkt ons fantastisch maar eerst zomer.

En die zomerse temperaturen komen er nu aan. Vandaag was het al heerlijk weer, genoten met mijn e-reader op een bankje aan het water en de komende dagen blijft de temperatuur stijgen tot ruim boven de 20 graden. 

Vanavond lekker gekookt, speciaal voor Erik (groene) asperges gemaakt want dat had hij wel verdiend na zo'n dafje hard werken. Vanavond duiken we op tijd ons bed in want morgen is het alweer vroeg dag. 

Op proef

Zojuist een telefoontje gekregen met goed nieuws, Erik gaat volgende week aan de slag als woningstoffeerder! Het was nog even spannend de afgelopen dagen want het bleef heel stil. Daarom hebben we gisteren de resumé van Erik opgestuurd en vrij snel daarna werd hij gebeld. 

Het is een week 'op proef' voor beide partijen want ondanks dat Erik jarenlange ervaring heeft werkt het hier toch anders, oa vanwege ander materiaal, veel houten huizen en andere producten. Erik heeft aangeboden om te laten zien wat hij kan, met een aangepast salaris. Hij gaat nu een week op proef als 'apprentice', ofwel leerling. Het salaris is echter vrijwel gelijk aan het uurloon in Nederland.

Voor het werk van Annemarie ligt het iets ingewikkelder. Als maatschappelijk werker val je hier onder The Ministry of Children and Family Development, daarvoor moet je je toch eerst registreren. De vraag is of je als hulpverlener, bijvoorbeeld met gehandicapten, deze registratie ook nodig hebt. Het lijkt namelijk van niet en Annemarie ziet het ook wel zitten om iets anders te gaan doen. Gisteren opnieuw langs de tandartspraktijk gelopen en dit keer haar resumé afgegeven. Het gaat om een nieuw te openen praktijk in West Kelowna dus dat zou wel ideaal zijn omdat we daar straks wonen. 

Op dit moment is het meeste geregeld, gisteren zijn we naar Big White Ski resort gereden om nog de sneeuw te zien en ja hoor, die lag er. Bijna bij de eindbestemming begon het te sneeuwen dus toen zijn we snel omgedraaid. De route er naar toe was erg mooi, met helder weer rijden we deze zeker nog een keer. 

Vandaag hebben we nog even langs de garage en daarna naar Home Depot om te kijken voor gereedschap die Erik nodig heeft. Vanavond zijn we uitgenodigd bij Nederlanders om te komen eten, gezellig!

Netwerken

De afgelopen dagen hebben veel in het teken gestaan van 'netwerken'. Gisteren hebben we een Nederlands stel ontmoet, zij wonen inmiddels acht maanden in Kelowna. Niet veel later sprak een ouder echtpaar ons aan, zij hoorden ons namelijk Nederlands praten en vertelden dat zij in de jaren tachtig naar Canada waren geëmigreerd. Samen verhalen uitgewisseld en daarna naar de bank om de borg en huur van onze condo te regelen, ja dat gaat hier middels een 'draft', een soort van cheque.

De woning is dus nu definitief rond (adres volgt tzt). 

Vanmorgen hadden we een afspraak met een Nederlandse makelaar die we een aantal jaar terug op de emigratiebeurs hebben ontmoet en met wie we via social media contact hebben gehouden. Ondanks dat we voorlopig zeker geen woning gaan kopen heeft hij wat meer verteld over Kelowna en wat de mogelijkheden zijn als we op termijn zouden willen kopen. 

Vervolgens hebben we FaceTime contact gehad met Philip en Mieke. Wij hebben hen leren kennen tijdens de start van het visumtraject en vrijwel het hele traject heeft synchroon met hen gelopen. Zij komen 4 augustus en naar aanleiding van onze eerste week hebben we al heel wat tips kunnen geven vanmorgen.

En hup, weer op pad. Eerst naar een deli, waar ze echt Duits gebak, sauerkraut en wurst en lekker brood verkopen. Vanavond zitten we aan de Hollandse pot, boerenkool (jawel, van Hak) en Deutsche wurst (Erik dan). Meteen van de deli naar de autogarage gereden waar nog een reparatie van onze auto zou plaatsvinden. Daar vertelden ze ons dat we konden wachten maar ook gebruik konden maken van de free shuttle service aangezien de reparatie zeker een uur zou duren.

Nou, die tijd konden we idd beter besteden dus we hebben ons af laten zetten Downtown en bij het kantoor van BCWorks gevraagd om hulp bij het maken van een resumé (curriculum vitae).

Via een heel handig programma hebben we een resumé gemaakt voor Annemarie, het is nog best een beetje werk dus die van Erik doen we de volgende keer. Met al dat netwerken is ons namelijk al verschillende keren gevraagd om een resumé af te geven dus het was van groot belang dat we dit zo snel mogelijk zouden regelen. Zojuist hebben we de eerste verstuurd naar de makelaar van vanmorgen die ook weer verschillende contacten heeft. En meteen een aantal afgegeven bij de receptie aangezien de familie van de eigenaresse hier werkzaam is bij Interior Health, een grote organisatie op het gebied van zorg en welzijn. 

Verder hebben we heel Hollands weer, koud en nat. Vanmorgen zagen we een laagje sneeuw op de bergen, dat was wel heel mooi. Ze voorspellen voor volgende week beter weer, dus nog even geduld.

Vergeten we bijna nog te vermelden dat we zijn gebeld door een contactpersoon van onze verhuizer. Onze spullen zijn gearriveerd aan de oostkant van Canada. Op 12 mei komt de vrachtwagen met onze spullen in Kelowna, we hoeven zelfs niet naar de douane van Vancouver. Goed nieuws dus.