Good job!

Vanmorgen meteen op weg gegaan, jawel met onze eigen auto, naar ICBC. In tegenstelling tot vorige week was het een stuk drukker, mede ivm het lange Paasweekend. Uiteindelijk toch vrij snel een nieuw driver license geregeld voor Annemarie en vervolgens richting het kantoor voor de autoverzekering. Ook daar was het behoorlijk druk en na een klein half uurtje waren we aan de beurt. Met twee minuten stonden we echter onverrichterzake weer buiten, we hadden onze papieren niet bij ons en bleken ook bij een verkeerd kantoor te zijn. Dus teruggereden naar het motel, papieren opgehaald en nogmaals een poging gedaan met ditmaal meer succes.

Via internet heeft Erik informatie gevonden over de Kelowna runningclub waar hij zich graag bij wil aansluiten. Annemarie heeft een locatie gevonden waar tai chi lessen worden gegeven en daar zijn we vanmorgen spontaan langs gereden. We werden meteen hartelijk ontvangen en toen ze hoorden dat we uit Nederland kwamen volgde er een uitgebreid gesprek met twee dames van wie één van hen aankomende vrijdag voor drie weken naar Nederland gaat ivm de herdenking van 4 en 5 mei. We hebben haar uitgebreid verteld over Nederland en zij adviseerde ons langs te gaan bij een vriend van haar hier in Kelowna, een oude oorlogsveteraan die oorspronkelijk uit Nederland komt. 

Vervolgens afgesproken om volgende week dinsdagochtend mee te doen met de tai chi beginnerclass. 

Na een bakje koffie te hebben gedronken bij Starbucks werden we gebeld. Vorige week had Erik namelijk via internet gereageerd op een vacature als leerling stoffeerder. Ook al heeft Erik meer dan 20 jaar ervaring, toch heeft dat hem er niet van weerhouden hierop te reageren. Vanmorgen kreeg hij via de mail antwoord en het verzoek om zijn telefoonnummer door te geven. Om een lang verhaal kort te maken, Erik had hem eind van de ochtend aan de telefoon en vertelde dat hij al jarenlang stoffeerder is. Twee uur later zaten we bij Tim Hortons (jawel Philip, bij Timmie) aan de koffie voor een job interview, ofwel sollicitatiegesprek. 

Ondanks het wat gebrekkige Engels kan Erik waarschijnlijk volgende week al aan de slag om een week  te 'proefdraaien', te laten zien wat hij in huis heeft maar ook om zelf te ervaren hoe het hier werkt.

Hierdoor zouden we bijna vergeten dat we net voor deze afspraak ook nog bij onze contactpersoon van het appartement zijn geweest en dat ze uiteindelijk wel akkoord gaan met ons voorstel om vanaf half juni de condo te huren. De contracten zijn getekend en we hebben nu dus een woning op het moment dat we terugkomen van onze reis, we kunnen bij terugkomst onze sleutel ophalen. 

Al met al een hele goede en productieve dag, we hebben de afgelopen week al veel mensen gesproken en dingen geregeld. 's Avonds zijn we wel behoorlijk moe, van al het geregel en vooral van de nieuwe indrukken, alle mensen die we ontmoeten en ook het spreken van een andere taal. 

"Inburgeren"

Oké, oké, we weten dat we moeten inburgeren maar wat heerlijk om een winkel binnen te lopen en allerlei Hollandse producten te zien liggen. Vanmiddag hebben we een aantal winkels bekeken en één daarvan was de Mediterrenean market waar we op advies van een Nederlands stel naar toe zijn gegaan. Het leek al veelbelovend want aan de buitenzijde werd reclame gemaakt voor Edammer kaas, op dit moment in de aanbieding (dus Annemarie zal niet meer klagen dat er geen Hollandse kaas is in Canada). Eenmaal binnen zagen we allerlei producten uit verschillende landen, waaronder Nederland, zoals borrelnootjes van AH, stroopwafels, drop, Bolletje beschuit, rookworst, kazen en zelfs mergpijpjes (je-weet-wel, die waar Erik verslaafd aan is). Er moesten dus inkopen worden gedaan en het was zelfs redelijk betaalbaar. 

Daarna nog een aantal winkels bekeken en we hebben al een prachtige 'canoe' gezien, een echte Canadese kano. Voorlopig wachten we daar nog even mee maar hij staat zeker boven aan ons verlanglijstje.

Eind van de middag hebben we onze auto opgehaald en huurauto teruggebracht naar het vliegveld. Ter plekke werd onze verzekering geregeld en de kentekenplaten lagen voor het uitzoeken (helaas hadden we niet zo veel keuze). Echter bleek er een probleem met het Canadese rijbewijs van Annemarie dus morgen moeten we opnieuw naar ICBC (soort CBR) om dat in orde te maken. 

Nu we de meeste dingen hebben geregeld zijn we ons een beetje aan het oriënteren op werk. Vanmorgen zijn we spontaan langs een tandartspraktijk gegaan waar ze een receptionist zoeken. Helaas bleek de praktijk vanwege Easter Monday gesloten waarop we besloten om door te rijden naar een bureau waar ze helpen met het opstellen van een resumé (soort van cv). Ook die bleek gesloten dus we gaan morgen een nieuwe poging doen. Vooral netwerken is een goede manier om aan werk te komen dus we grijpen elke mogelijkheid aan om mensen te vertellen dat we werk zoeken. 

Vanmiddag stonden we te tanken en wat een verademing die benzineprijs, voor nog geen  € 30,00 hadden we een volle tank. 

Opeens kwam er naast ons een pick-up aanrijden waarop stond 'flooring'. Erik heeft meteen de koe bij de horens gevat en is erop afgelopen om een praatje te maken en te vertellen dat hij op zoek is naar werk. Het was een hele vriendelijke man en hij vroeg Erik om zijn gegevens achter te laten. Ook Annemarie heeft inmiddels al enkele mensen gesproken die weer contact hebben met mensen die een belangrijke positie hebben in de gezondheidsinstellingen hier. Zij kunnen ervoor zorgen dat haar cv bij die personen terechtkomt. Dus het is nu van belang dat we zo snel mogelijk ons resumé voor elkaar hebben. 

Winery en Dutch cheese

Via een klant van Erik's werk hebben we drie jaar geleden Wouter leren kennen, een Nederlander die hier in Kelowna samen met zijn vrouw een wijngaard heeft, Rose Hill Winery. We waren uitgenodigd voor vanmiddag en na een kort ritje door de vele wijn- en fruitgaarden van Kelowna was het tijd voor een live kennismaking. Onder het genot van koffie en thee, en onze zelfgemaakte 'hollandse' appeltaart, hebben we heerlijk in de zon gezeten met prachtig uitzicht en omringd door bergen. 

Het voelde meteen vertrouwd en we hebben uren gekletst over van alles en nog wat. Vooral ook gesproken over de typisch Canadese en Hollandse gewoonten en het eten, en met name de Hollandse kaas. Wouter vertelde over een (van oorsprong) Nederlandse familie die heerlijke kaas maakt naar Hollands recept, zij staan wekelijks op de farmer market hier in Kelowna. 

Vervolgens kwamen de blokjes verschillende kazen op tafel en natuurlijk zelfgemaakte wijn en port. 

Het smaakte echt voortreffelijk, de port was zo zacht van smaak en de kazen waren verrukkelijk. Kortom echt genieten!  Dat wordt deze week naar de farmer market. 

Daarna in het bijbehorende winkeltje meteen een flesje port gekocht. Wouter en zijn vrouw Aura hebben ons tevens nog een kijkje gegeven achter de schermen en we weten nu een beetje hoe wijn wordt gemaakt en wat er allemaal bij komt kijken.

Elke donderdagavond in juli en augustus kun je er genieten van live muziek in de tuin onder het genot van een drankje dus we hebben gezegd zeker een keer te komen. 

 

Dagje ontspanning

Na al het geregel van de afgelopen dagen was het vandaag tijd voor een dagje ontspanning en om de omgeving te bekijken. Vanmorgen gelukkig langer kunnen slapen en daarna rustig opgestaan, ontbeten en gebeld met het thuisfront. Daarna besloten om naar Okanagan Mountain Provincial Park te rijden voor een (korte) wandeling. Daarvoor hoefden we alleen maar lakeshore road te volgen, de weg waaraan ook ons hotel ligt. De route leidt, zoals de naam al zegt, langs het meer en al met enkele minuten waren we de stad uit en reden we omhoog met mooi uitzicht over het meer en verschillende wijngaarden. Op zo'n moment is het nog heel onwerkelijk te beseffen dat we hier nu wonen.

Onderweg kwamen we een hele grappige vogel tegen, ook in de stad hebben we deze al eerder gezien maar nu lukte het om er een foto van te maken. Op dat moment zag Erik ook een aantal reeën en vlak voor ze beneden richting het water liepen lukte het om ook eentje te fotograferen. 

En natuurlijk, onze eerste ground squirrel, of is het een chipmunk...?

   

Daarna een wandeling gemaakt, wat meteen al flink klimmen was. Tot onze verassing kwamen we bij een waterval waar flink wat smeltwater van de berg naar beneden kwam. Samen genoten van de prachtige omgeving en vervolgens weer teruggelopen naar de auto.

  

Vanuit ons motel is het zo'n 100m lopen tot aan Gyro Beach en zelfs dat hadden we nog niet gedaan. Vanavond voor het eten nog even die kant op gelopen en we waanden ons bijna aan zee, zeker vanwege de wind waardoor er kleine golven ontstonden in het water. Daarna thuis samen gekookt maar dat pakte niet helemaal goed uit. In de supermarkt hebben we ons suf gezocht naar nasikruiden maar omdat we die niet konden vinden hebben we maar een potje van het één en ander meegenomen. Echter bleek het een zeer gekruid, lees pittig, goedje te zijn... Ik voelde me als een student die net leert koken. Tja, dat boodschappen doen is nog een hele kunst en dat moeten we nog een beetje in de vingers krijgen. 

Wil je onze blogberichten automatisch ontvangen in je mailbox, klik dan op onderstaande link:

http://feedburner.google.com/fb/a/mailverify?uri=EnkeleReisKelowna

Op 'autojacht'

 

Na het vinden van woonruimte en het regelen van allerlei belangrijke en noodzakelijke zaken zijn we gisteren op jacht gegaan naar een auto. We wisten wel een beetje wat we wilden, in ieder geval een 'hoogzittende' auto maar ja, ook het budget speelt een rol.

Via de advertenties op internet een aantal auto's 'uitgezocht' en daarna op pad gegaan. Na een aantal proefritjes te hebben gemaakt (telkens hetzelfde rondje om niet te verdwalen) hebben we een keuze gemaakt. Het is weliswaar een oud bakkie maar met weinig kilometers op de teller en prijstechnisch een goede deal. Erik heeft nog een beetje kunnen onderhandelen en volgende week kunnen we hem ophalen.

  

's Middags om 15:00 hadden we een afspraak bij de bank. Drie jaar geleden tijdens onze oriëntatiereis zijn we ook bij de bank geweest en hadden we een afspraak met Christine, een zeer vriendelijke en behulpzame dame. Destijds kon ze weinig voor ons doen omdat we nog geen visum hadden. In de afgelopen jaren hebben we haar een keer of twee gemaild en ze wist ons nog te herinneren. Vorige week hebben we haar opnieuw gemaild en enthousiast mailde ze terug dat we, eenmaal hier, langs moesten komen 'to say hi'. Ook zou ze voor ons een afspraak regelen met een collega die ons zou helpen met bankpasjes etc. Het bleek gistermiddag echter erg druk op de weg, ook loodste onze TomTom ons de verkeerde kant op en uiteindelijk op de gok naar een filiaal gereden. Daar bleek geen Christine te werken maar wel konden ze ons vertellen waar we moesten zijn. Uiteindelijk stapten we om 16:00, een uur later, het goede filiaal binnen waar we elkaar vrijwel meteen bij binnenkomst herkenden. We werden zeer enthousiast en een dikke knuffel ontvangen. Een uur later liepen we uitgerust met onze nieuwe bankpasjes het gebouw weer uit. Het is nog even spannend of we een creditcard krijgen omdat we nog geen inkomen hebben. Toch hebben ze voor ons een aanvraag ingediend omdat we nieuwkomers zijn, spannend dus. Een creditcard is hier van groot belang omdat je daarmee een kredietgeschiedenis opbouwt en de bank kan beoordelen of je kredietwaardig bent, bijvoorbeeld voor het verkrijgen van een hypotheek. Hopelijk krijgen we volgende week goed nieuws daarover.

's Avonds hebben we (met dank aan Bas en Nancy) heerlijk gegeten bij de Spaghetti Factory. De afgelopen jaren hebben we tijdens onze rondreizen verschillende keren gegeten bij de Spaghetti Factory in Banff, Victoria en Jasper. Twee jaar geleden is er ook een restaurant geopend in Kelowna. Gisteravond was dus voor ons hier de eerste keer maar zeker niet de laatste... 

Veel geregeld

Sinds we in Kelowna zijn hebben we al veel dingen geregeld. Nog steeds hebben we last van een jetlag en dus hadden we al vroeg in de ochtend gebeld met het thuisfront. Onze planning voor gisteren hadden we snel aan de kant geschoven toen we een uitnodiging kregen om koffie te komen drinken bij een Nederlander die hier inmiddels al drie jaar woont met zijn vrouw en dochter. Het was een gezellig bezoek en na twee uur waren we al weer een heel stuk wijzer. Ook werd er meteen een afspraak geregeld met een Nederlandse projectontwikkelaar in de buurt waar we meteen langs zijn gereden. Hij biedt verschillende huizen te huur aan maar gezien ons budget gaat onze voorkeur uit naar een condo (appartement). Ook daarin kon hij ons van advies voorzien en gezien zijn connecties in de woningbranche kan hij mogelijk één en ander betekenen voor Erik.

Na dit gesprek de knoop doorgehakt en besloten om een condo te huren bij Coppersky 

Alle benodigde papieren ingevuld en nogmaals de condo bekeken en dit keer ook foto's gemaakt.

Vandaag zouden we te horen krijgen of de verhuurder met ons in zee wil gaan, vaak vragen ze referenties en willen ze weten of je een inkomen of een baan hebt. Gelukkig konden we een referentie regelen en lijkt het feit dat we nog geen baan hebben niet echt een probleem. Volgende week dinsdag hebben we opnieuw een afspraak om alles rond te maken.

     

  

De eerste dag

Welkom op onze (nieuwe) blog waar je onze verhalen en belevenissen in Kelowna kunt lezen.
Op maandag 14 april was het dan eindelijk zover. Vanuit Schiphol zijn we vertrokken naar Kelowna. Onze eerste tussenstop was in IJsland vanwaar we verder vlogen naar Seattle (VS). Bijna de hele route vlogen we over Cananda en we zijn over de Rocky Mountains en zelfs over Kelowna heen gevlogen. Daarna overstappen in Seattle waar we razendsnel klaar waren met alle controles en daarna rustig een hapje gegeten en wachten op onze laatste vlucht. Uiteindelijk zijn we om 23:45 plaatselijke tijd geland op het vliegveld van Kelowna. Eenmaal daar werden we ondervraagd in verband met onze emigratie, er was een klein probleempje ivm het invoeren van de goederen maar gelukkig knepen ze een oogje dicht. Vlug de auto opgehaald zodat ook de medewerker van Avis naar huis kon. Als laatsten vertrokken we van de airport en werden letterlijk de deuren achter ons dichtgedaan.

Blij dat we uiteindelijk om half twee in ons bedje lagen, echter om half acht waren we al weer klaarwakker. Nou ja, we moesten toch van alles regelen dus al vroeg op pad gegaan.
Eerst broodje gegeten bij de Subway en daarna op weg naar de City Hall voor ons social insurance number, we werden zeer vriendelijk ontvangen maar bleken op het verkeerde adres te zijn. Met een pakket aan informatie gingen we op weg naar het genoemde adres. Ook daar bleek dat we geen social insurance number konden regelen maar wel onze inschrijving voor het health plan, de gezondheidszorg,  en dat hebben we meteen geregeld.  Voor ons tweeën kost de basisverzekering 125 dollar per maand dus dat is in ieder geval een stuk goedkoper dan in Nederland.
We hadden hiervoor geen bankrekeningnummer doorgegeven dus toen we vroegen hoe we dit moesten betalen zei ze dat we dit geld iedere maand kunnen afgeven op kantoor...
Schijnbaar is dat hier de normaalste zaak van de wereld maar we hebben toch maar aangegeven liever via de bank te betalen.

Daarna op weg naar Service Canada voor ons social insurance number. Opnieuw zeer vriendelijk te woord gestaan en ook dat was snel voor elkaar.
Daarom besloten om ook maar meteen het rijbewijs te regelen dus hup, op naar ICBC. Sinds enkele jaren kunnen ook Nederlanders met een rijbewijs hier in British Columbia hun rijbewijs omruilen voor een Canadees rijbewijs, voorheen moest je hiervoor examen doen. Aan de balie werden ons echter nog wel een aantal theorievragen gesteld (waar we trouwens de antwoorden ook niet allemaal op wisten) en moesten we een ogentest doen. Gelukkig, we zijn allebei geslaagd voor de test en met een kwartier was het geregeld. We hebben ons mooie pasje ingeruild voor een geel velletje papier maar binnen een maand krijgen we onze nieuwe pasjes opgestuurd.

Daarna boodschappen gedaan bij de Wal Mart en dat bleek nog niet zo eenvoudig, allerlei andere producten en vooral veel zoeken. Ook liggen de prijzen hier een stuk hoger dan in Nederland, zo betaalden we voor de margarine 3 dollar en voor koffiemelk 2 dollar 50. We hadden er wel rekening mee gehouden maar dat viel toch wel tegen.

En vervolgens meteen weer door, om 15:00 hadden we een afspraak voor bezichtiging van een condo (appartement) in West Kelowna, aan de overzijde van het meer. Vooraf waren we hier heel enthousiast over en tijdens de bezichtiging werden we steeds enthousiaster. Vandaag of morgen hakken we de knoop door, dan meer hierover en natuurlijk foto's.

Na deze vermoeiende dag maar een pizza gehaald en al om half zeven naar bed gegaan voor een uurtje. Eenmaal in bed hadden we geen energie meer om nog op te staan dus vanmorgen om half vijf klaar wakker. Vandaag ook weer allerlei activiteiten op het programma, zoals de bank en kijken naar een auto. Daarover in het volgende bericht meer!